
Ҳангоми пардохти патент истифодаи реквизитҳои дуруст ва нигоҳ доштани тасдиқи ҳар амалиёт муҳим аст. Агар хароҷоти ҳатмиро аз ҳисоби шахсии худ дар бонки Русия пардохт кунед, барқарор кардани таърихи интиқолҳо ва гирифтани расид осонтар мешавад. Барои ҳисоббаробаркунии ғайринақдӣ шаҳрванди хориҷӣ метавонад дар Русия барои корти бонкӣ ҳисоб кушояд, агар бонки интихобшуда ба хориҷиён хизмат расонад. Баъди ҳар пардохт расиди электрониро нигоҳ доред ва қайд кунед, ки пешпардохти собити андоз аз даромади шахсони воқеӣ барои кадом давра супорида шудааст.
Пешпардохти собити андоз аз даромади шахсони воқеӣ бояд то рӯзи оғози муҳлате пардохта шавад, ки патент барои он дода, тамдид ё аз нав расмӣ карда мешавад. Пардохт ба давраи амали патент дахл дорад. Аз ин рӯ, онро то баъд аз оғози моҳи навбатии пардохтшаванда ба таъхир гузоштан мумкин нест.
Андозаи пардохт ба минтақаи кор вобаста аст. Маблағи асосии муқарраркардаи Кодекси андози Русия бо коэффитсиенти федералии дефлятор ва коэффитсиенти минтақавӣ индексатсия мешавад. Бинобар ин, маблағе, ки шиносатон дар минтақаи дигар месупорад, метавонад барои шумо нодуруст бошад.
Дар ҳуҷҷати пардохт таъинот бояд нишон дода шавад: андоз аз даромади шахсони воқеӣ дар шакли пешпардохти собит. Пеш аз тасдиқ гиранда, маблағ ва маълумоти пардохткунандаро муқоиса кунед. Агар реквизитҳо иваз шуда бошанд, маълумоти навро аз манбаи расмӣ гиред, на аз қолаби кӯҳнаи захирашуда.
Баъди пардохт расидро аз барномаи бонкӣ ё хидмати дигари расмӣ гиред. Дар тасдиқнома сана, маблағ, реквизитҳо ва маълумоте, ки барои муайян кардани пардохт лозим аст, бояд хонда шаванд. Танҳо огоҳиномаи экран барои бойгонӣ кофӣ нест.
Патент барои муҳлати аз як то дувоздаҳ моҳ дода мешавад. Амали он ба даврае тамдид мешавад, ки барои он пешпардохти собит супорида шудааст. Агар давраи навбатӣ сари вақт пардохт нашавад, патент аз рӯзи баъди анҷоми муҳлати охирини пардохтшуда эътибор надорад.
Агар барои чанд моҳ якбора пардохт кунед, дар номи файл ё қайди алоҳида нависед, ки маблағ кадом давраро фаро мегирад. Ин имкон медиҳад санаҳоро омехта накунед ва пешпардохти навбатиро дер насупоред.
Шаҳрванди хориҷие, ки бе раводид ба Русия ворид мешавад, барои аввалин бор гирифтани патент бояд ҳуҷҷатҳоро дар муҳлати муқарраркардаи қонун — дар давоми 30 рӯзи тақвимӣ аз рӯзи ворид шудан — пешниҳод кунад. Агар ҳангоми воридшавӣ мақсади сафар кор набошад, онро метавон ҳангоми пешниҳоди аризаи патент бо тартиби қонунӣ тағйир дод.
Баъди гирифтани патент вазифаи дигаре низ пайдо мешавад: дар давоми ду моҳ бояд ба мақомоти ҳудудии Вазорати корҳои дохилии Русия дар бораи фаъолияти меҳнатӣ огоҳинома фиристод, агар қонун барои ҳолати шумо истисно пешбинӣ накарда бошад. Пардохти андоз ин огоҳиномаро иваз намекунад.
Патент, ҳамаи расидҳои пешпардохти собит, огоҳиномаҳо ва ҳуҷҷатҳои кориро дар як ҷузвдон ҷамъ кунед. Беҳтар аст расидҳои электронӣ на танҳо дар барномаи бонкӣ, балки дар шакли файлҳои алоҳида ҳам нигоҳ дошта шаванд: ҳангоми иваз кардани телефон ё аз даст рафтани дастрасӣ ба ҳисоб ҳуҷҷатҳо бо шумо мемонанд.
Агар аз сабаби иштибоҳи маълумот пардохтро ислоҳ кардан лозим ояд, ҳам расиди аввал ва ҳам ҳуҷҷатҳои тасдиқкунандаи ислоҳро нигоҳ доред. Ҳамин тавр пайдарпайии амалиётро барқарор кардан ва нишон додани давраи воқеан пардохтшуда осон мешавад.
Ҳатто агар муҳлатро дуруст ҳисоб карда бошед, беҳтар аст чанд рӯз захира гузоред. Иштибоҳ дар реквизитҳо, мушкили техникӣ ё зарурати аниқ кардани пардохт метавонад муроҷиати иловагӣ ба бонк ё мақомоти андозро талаб кунад. Баъди пардохт дарҳол расидро санҷед ва мутмаин шавед, ки он ба шакли хонданбоб нигоҳ дошта шудааст.
Барои назорат тақвим созед: санаи додани патент, давраи пардохтшуда, муҳлати охирини пардохти навбатӣ ва санаи фиристодани огоҳинома дар бораи фаъолияти меҳнатӣ. Чунин сабт хатари гузарондани муҳлатро кам карда, имкон медиҳад санаҳоро бо тасдиқномаҳои бонкӣ муқоиса кунед.